چربی شکمی در افزایش خطر مرگ اهمیت بیشتری نسبت به وزن دارد

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مدیکال نیوز تودی، این مطالعه نشان داد که داشتن BMI در محدوده «اضافه وزن»، با کاهش 46 درصدی خطر مرگ ومیر ناشی از تمام علل در مردان مرتبط است و چاقی درجه یک و درجه دو نیز با کاهش 51 درصدی این خطر همراه است.

داشتن BMI در محدوده «کم وزنی» یا داشتن وزن طبیعی اما با دور کمر زیاد، با خطر بالاتر مرگ ومیر ناشی از تمام علل در هر دو گروه زنان و مردان مرتبط شناخته شد.

علاوه بر این، این مطالعه گزارش داد که دور کمر زیاد در مردان، در مقایسه با افرادی که اندازه دور کمر سالمی دارند، با 24 درصد خطر بیشتر مرگ ومیر ناشی از تمام علل همراه است. تأثیر مشابهی نیز در زنان مشاهده شد.

اندازه دور کمر بالا اغلب نشان دهنده وجود چربی های دردسرساز در اطراف اندام های حیاتی مانند کلیه ها، کبد، قلب، لوزالمعده (پانکراس) و دستگاه گوارش است.

این مطالعه، داده های مربوط به یک گروه مطالعاتی شامل 6905 فرد 65 ساله و بالاتر را در بازه زمانی 2011 تا 2024 مورد بررسی قرار داده است.

شاخص توده بدنی (BMI) یک مقدار عددی است که از روی قد و وزن فرد محاسبه می شود و ابزاری برای تخمین میزان چربی بدن است. به طور کلی، چربی بدن با مشکلات سلامتی مرتبط دانسته می شود.

مقادیر BMI با دسته بندی های وضعیت بدنی مرتبط هستند؛ از جمله دسته های چاقی درجه یک و دو که در این مطالعه به آن ها اشاره شده، و همچنین وضعیت های کم وزنی، وزن سالم و اضافه وزن.

با این حال، BMI به تنهایی لزوماً شاخصی برای سنجش سلامت نیست. برای مثال، ممکن است فردی قدکوتاه اما عضلانی، BMI بالایی داشته باشد در حالی که از سلامت کامل برخوردار است.

علاوه بر این، کاهش توده عضلانی و تراکم استخوان که ممکن است با افزایش سن رخ دهد، می تواند منجر به شاخص توده بدنی پایین تر شود. این بدان معناست که شاخص توده بدنی بالاتر ممکن است نشان دهنده وضعیت بهتر توده عضلانی و تراکم استخوان باشد.

افراد مسن مبتلا به بیماری ها یا عارضه های مزمن نیز ممکن است دچار کاهش وزن شده و در نتیجه شاخص توده بدنی پایین تری داشته باشند.

به گفته محققان، «بیماران مبتلا به چاقی درجه یک یا دو که دور کمر طبیعی دارند، معمولاً بخش عمده وزن شان در ناحیه باسن و ران ها است و بالاتنه آن ها وضعیت نسبتاً طبیعی دارد. افرادی که وزنشان در نیمه پایینی بدن متمرکز است، احتمالاً فشار کمتری را بر اندام های داخلی خود متحمل می شوند.»

چرا کم وزنی نیز می تواند یک عامل خطر باشد؟

برخی از نتایج این مطالعه غافلگیرکننده هستند، زیرا نشان می دهند که عوامل دیگری نیز ممکن است در این میان نقش داشته باشند.

به گفته محققان: «در سالمندان، داشتن مقداری وزن اضافه ممکن است در واقع نقش محافظتی داشته باشد. در حقیقت، این وضعیت شاید کمتر نشان دهنده سلامت جسمانی به معنای متعارف باشد و بیشتر گویای ضعف جسمانی کمتر، نبود بیماری های ناتوان کننده و فقدان بیماری های لاعلاج یا مراحل پایانی بیماری است؛ بیماری هایی که اغلب با کاهش وزن شدید همراه هستند. بنابراین، به نظر می رسد وزن بیشتر، مزیتی برای بقا محسوب می شود.»

چرا افزایش اندازه دور کمر می تواند نگران کننده باشد؟

یافته های این مطالعه مبنی بر وجود ارتباط میان اندازه بیشتر دور کمر و افزایش مرگ ومیر، کمتر غافلگیرکننده است. محققان هشدار دادند که افزایش 5 تا 7.5 سانتیمتری دور کمر در زنان یائسه و در دوران قبل از یائسگی ممکن است نگران کننده باشد.

این افزایش، ریسک افزایش خطر قلبی-متابولیک و تمام چالش های ذاتی سلامتی آن، از جمله افزایش مقاومت به انسولین، افزایش کلسترول، وضعیت التهابی و افزایش خطر قلبی و سکته مغزی را افزایش می دهد.

دور کمر بالا در مردان 101 سانتیمتر یا بیشتر و در زنان 89 سانتیمتر یا بیشتر تعریف می شود.